Wim Gabriels

een blog over om het even wat

M’era Luna 2009

Meer dan 23 000 hoofdzakelijk in het zwart uitgedoste feestvierders trokken dit weekeinde naar Hildesheim voor de tiende editie van M’era Luna, en daar wilden wij niet ontbreken!

Op deze eerste (warme) festivaldag werden we ’s morgens reeds getrakteerd op de zware gothic rock van Whispers In The Shadow, gevolgd door de metal-folk crossover van Letzte Instanz. Later weerklonk in de hangar de gothic rock van Star Industry, de enige Belgische band die dit jaar één van de twee M’era Luna-podia mocht beklimmen. Op het hoofdpodium zagen we iets later Oomph! aan het werk, een Duitse band die wel eens met Rammstein vergeleken wordt en in eigen land erg populair is. The Birthday Massacre, die enkele weken terug nog op het Gothic-festival te zien was, zette ook hier een stevige set neer.

Maar waar wij die dag vooral naar uitkeken, was Zeraphine, één van onze absolute topfavorieten! Deze sympathieke gothic-getinte rockband uit Berlijn is de laatste jaren tot onze spijt wat minder actief geweest. Het was dan ook een aangename verrassing toen zanger Sven Friedrich (foto) na enkele nummers aankondigde dat er een nieuwe CD in aantocht is – om vervolgens meteen één van de nieuwe songs ten gehore te brengen. Onze dag kon niet meer stuk! Maar ook zonder dit goede nieuws was dit optreden voor ons het absolute hoogtepunt van de dag.

De Finse metalband Nightwish mocht de eerste festivaldag afsluiten. Zij speelden aanvankelijk een vlekkeloze set, maar halverwege liep het mis: de klank van het hoofdpodium viel uit, wat niet opgemerkt werd door de groepsleden zelf (de monitors functioneerden nog wél). Dit met het bizarre resultaat dat de groep gewoon doorspeelde, voor een uitgelaten joelend publiek. Er viel weinig tot niets te horen van wat zich op het podium afspeelde, en pas nadat het 14 minuten durende lied ten einde was, werd de groep van dit probleem op de hoogte gebracht. Na een korte onderbreking verliep de rest van het optreden gelukkig rimpelloos!

Dag twee werd voor ons ingezet met de folky doedelzak-rock van Schelmish, en de Amerikaanse darkwave van The Crüxshadows. Alexander Veljanov, de vocale helft van het muzikale duo Deine Lakaien (geen onbekende voor M’era Luna), stond dit keer solo op het hoofdpodium. De songs uit zijn solo-albums zijn bij het publiek weliswaar minder bekend dan die van Deine Lakaien, maar Veljanov, misschien wel de meest getalenteerde zanger uit de scene, overtuigde probleemloos.

Het hoogtepunt van dag twee was voor ons het Zweedse Tiamat. Dat zanger Johan Edlund (foto) en zijn kompanen in hun prille begin een zware vorm van doom/death-metal produceerden, is vandaag nog nauwelijks te horen in hun warme, donkere, stevige rock. De groep was in goede doen en ondanks dat hun Engelstalige liederen de Duitssprekende goths minder aanspraken, amuseerden wij ons kostelijk, en dit met respons van de band. Bovendien wisten we na afloop, tot onze vreugde, een heus Tiamat-plectrum uit de brand te slepen!

De tweede en laatste dag werd afgesloten met The Prodigy, een beetje de vreemde eend in de bijt op dit festival. U zal wel begrijpen dat dit niet de groep was die ons overtuigd had om de verplaatsing naar Hildesheim te maken. Maar de meeste bezoekers schenen de hyperkinetische beats van deze Britten wel te kunnen smaken. En zo kwam er een einde aan M’era Luna 2009. Beslist één van de betere festivals wat ons betreft!

Advertenties

Een Reactie op “M’era Luna 2009

  1. Xymox 11 september 2009 om 19:01

    M’era Luna 2009 echt geweldig! Voor herhaling vatbaar.

    Groetjes uit het oosten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: